بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

قاب عکس تو است اما شیشه ی عمر من است

بوسه بر مویت زنم  ترسم که تارش بشکند

تار موی توست اما ریشه ی عمر من است

emprator2006

صبر کن عشق زمینگیر شود بعد برو

یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

ای پرنده به کجا ؟ بار دگر صبر بکن

آسمان پای پرت پیر شود بعد برو

هستیم حسرت لبخند تو را می بارد

صبر کن عشق نمک گیر شود بعد برو

تو ا گر کوچ کنی بغض گلو می شکند

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو